طلاق به اراده مرد در کشور ما و در حقوق اسلام، طلاق تنها به اراده مرد واقع می شود و زن حق طلاق ندارد.
در حال حاضر اگر مرد بخواهد زن خود را طلاق دهد، باید به دادگاه خانواده رجوع کند و دادگاه با ارجاع اختلاف به داوری،سعی در اصلاح بین زن و شوهر می نماید
و در صورتی که سازش حاصل نگردد، گواهی عدم امکان سازشبه شوهر خواهد داد.
دفتر طلاق پس از دریافت گواهی عدم امکان سازش به اجرای صیغه طلاق و ثبت آن
اقدام خواهد کرد. مدت اعتبار گواهی عدم امکان سازش برای تسلیم به دفتر رسمی ازدواج و طلاق
سه ماه پس از تاریخ ابلاغ رای قطعی یا قطعی شدن رای است. چنانچه گواهی مذکور ظرف این مهلت
تسلیم نشود یا طرفی که آن را به دفترخانه رسمی طلاق تسلیم کرده است ظرف سه ماه از تاریخ
تسلیم در دفترخانه حاضر نشود یا مدارک لازم را ارائه نکند، گواهی صادر شده از درجه اعتبار ساقط است.
هر گاه مرد در مهلت مقرر به دفتر طلاق مراجعه و گواهی عدم امکان سازش را تسلیم کند،
طلاق از طرف مرد
در صورتی که زن ظرف یک هفته در دفترخانه حاضر نشود، سردفتر به زوجین اخطار می کند برای
اجرای صیغه طلاق و ثبت آن در دفترخانه حاضر شوند، در صورت عدم حضور زوجه،صیغه طلاق جاری
طلاق به اراده مرد و پس از ثبت به وسیله دفترخانه به اطلاع زوجه می رسد.
طلاق به صیغه طلاق و در حضور لااقل دو نفر مرد عادل که طلاق را بشنوند واقع می شود.
در طلاق رجعی، صیغه طلاق مطابق مقررات مربوط جاری و مراتب صورت جلسه می شود ولی ثبت طلاق
منوط به ارائه گواهی کتبی حداقل دو شاهد مبنی بر سکونت زوجه مطلقه در منزل مشترک تا پایان عده است
مگر این که زن رضایت به ثبت داشته باشد. در صورت تحقق رجوع صورت جلسه تکمیل و طلاق ثبت می شود.
صورت جلسه تکمیل شده به امضای سردفتر، زوجین یا نمایندگان آنان و دو شاهد طلاق می رسد. در صورت
درخواست زوجه گواهی اجرای صیغه طلاق و عدم رجوع مرد به وی اعطا می شود. در هر حال در صورت
انقضای مدت عده و عدم احراز وجوع طلاق ثبت می شود.